تبليغاتX
بی تو هرگز باتو عمری

بی تو هرگز باتو عمری

بی تو هرگز با تو عمری سنده حصرت سنسیز حصرت

  نمیدونم از کجا شروع کنم قصه ی تلخ سادگیمو
     نمیدونم چرا قسمت می کنم روزای خوب زندگیمو
       چرا تو اول قصه همه دوستم میدارن
          وسط قصه میشه سر به سر من میزارن

تا میخواد قصه تموم شه همه تنهام میزارن
    میتونم مثل همه دورنگ باشم،دل نبازم
       میتونم مثل همه یک عشق بادی بسازم
           تا با یک نیشه زبان بترکه،خراب بشه
               تا بیان جمعش کنن حباب دل سراب بشه
                                      میتونم بازی کنم با عشق و احساس کسی
                                   میتونم درست کنم ترس دل و دلواپسی
                                         میتونم دروغ بگم تا خودم و شرین کنم
                                میتونم پشت دلا قاییم بشم کمین کنم
                             ولی با این همه حرفا؛منم مثل اونام
                                            یک دروغگو میشم و همیشه ورد زبونام
                    یک نفر پیدا بشه به من بگه چی کار کنم؟؟
                با چه تیری اونی که دوستش دارم
شکار کنم؟ 

+نگاشته شده درپنجشنبه پنجم آبان 1390ساعت10:21 بعد از ظهربه قلم امین | |

ای كسی كه بدون تو زندگی را با همه ی زيبايی هايش برای لحظه ای هر چند نا چيز هم نمی خواهم

         ای كسی كه زندگی را در چشمان بهاری ات معنا می كنم

كاش می دانستي اين قلب كوچك و عطش زده ام چگونه با ديدارت بال و پری برای رهايی مي يابد بدون تو برگی در خزان زندگی ام               برگی خزان ديده

در بهار زندگی برگی زرد و خشكيده كه با كوچكترين تلنگری زندگی را بدرود خواهم گفت و رفتنت مانند طوفانی است كه هرگز مرا بر روی شاخه باقی نخواهد گذاشت.

+نگاشته شده درپنجشنبه پنجم آبان 1390ساعت10:13 بعد از ظهربه قلم امین | |

Click to View Full Size Image

     زندگی يک آرزوی دور نيست؛
               زندگی يک جست و جوی کور نيست
                     زيستن در پيله پروانه چيست؟
                         زندگی کن ؛ زندگی افسانه نيست
                                 گوش کن ! دريا صدايت ميزند؛
                                        هرچه ناپيدا صدايت ميزند
                                                جنگل خاموش ميداند تو را؛
                                                        با صدايی سبز ميخواند تو را
             زير باران آتشی در جان توست؛
                     قمری تنها پی دستان توست
                           پيله پروانه از دنيا جداست؛
                                    زندگی يک مقصد بی انتهاست
                                             هيچ جايی انتهای راه نيست؛
                           اين تمامش ماجراي زندگيست

+نگاشته شده درپنجشنبه پنجم شهریور 1388ساعت12:52 بعد از ظهربه قلم امین | |

منتظر لحظه اي هستم که دستانت را بگيرم

در چشمانت خيره شوم و دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم

منتظر لحظه اي هستم که در کنارت بنشينم و سر رو شانه هايت بگذارم

از عشق تو..... از داشتن تو... اشک شوق بريزم

منتظر لحظه اي مقدس که تو را در آغوش بگيرم

بوسه اي از سر عشق به تو تقديم کنم

وبا تمام وجود قلبم و عشقم را به تو هديه کنم

+نگاشته شده درپنجشنبه پنجم شهریور 1388ساعت12:45 بعد از ظهربه قلم امین | |

 

چه دليلي داره زنده بودن .
وقتي كسي رو نداري براي پرستيدن
.
وقتي دلي نداري براي سپردن
.
حتي تني براي زخم خوردن
.
چه فايده داره نفس بي هم نفس كشيدن
.
اشك چه ارزشي داره وقتي شونه هايي رو كه سال ها چشم به راهش بودي و نداشتن
.
چه فايده داره چشم هات وقتي نتوني زيبايي ها رو ببيني

زماني كه دليل زيبا ديدن و نداشتن
.
آه بلندي مي كشم و با فرياد ميگم

خدا ياااااااااااااااااااااااااااااا

 بی ک

+نگاشته شده دریکشنبه بیست و یکم مهر 1387ساعت8:43 بعد از ظهربه قلم امین | |

یاد می گیرم از تو عشق و وفای

کنارم بمون تا که عمر داری

یاد می گیرم از تو معرفت

تنگ نمیشه هیچ وقت این نفس

یاد می گیرم از تو تا ابد موند

منو تنها نذار که بگن با هم نموندن

یاد می گیرم مطمئن باش

 

+نگاشته شده درسه شنبه بیست و دوم مرداد 1387ساعت9:35 قبل از ظهربه قلم امین | |

 

نمی‌دانم چه حکمتی بود که از ميان تمام فرشتگان، 
 

  تو عاشق ابليس شدی و من عزرائيل

 

   من می‌سوزانمت, ولی تو جانم را  می‌گيری!

 

 تو را آتش می‌زنم اما خودم

 

 می سوزم.

 

+نگاشته شده درپنجشنبه سوم مرداد 1387ساعت6:12 بعد از ظهربه قلم امین | |

نایی برایم نمانده...

تنهایی داستان خیلی غریبی است من که از همه جا رانده

 شده ام به صورت کامل داستان تنهایی را درک میکنم وای تنهایی زمانی بدتر میشود

 که آدمیزاد یا هر موجود دیگری همنشینی را از کنار خود رفته ببیند

و وقتی یاد خاطرات شیرین وتلخ با او را میکند وحشتناک تر است

چون سایه ای از غم  همه وجودش را فرا میگیرد

..........از اعماق وجودم آرزو میکنم هیچگاه کسی رو تنهانبینم

+نگاشته شده درپنجشنبه بیست و هفتم تیر 1387ساعت9:7 بعد از ظهربه قلم امین | |

چقدر دوست داشتم يك نفر از من مي پرسيد

 

چرا نگاه هايت انقدر غمگين است ؟

 

 چرا لبخندهايت انقدر بي رنگ است ؟

 

 اما افسوس ...

 

هيچ كس نبود هميشه من بودم

 

  من و تنهايي پر از خاطره

 

. اري با تو هستم ..

 

 با تويي كه از كنارم گذشتي ...

 

 و حتي يك بار هم نپرسيدي

 

چراچشم هايت هميشه باراني است؟

+نگاشته شده دردوشنبه بیست و چهارم تیر 1387ساعت2:57 بعد از ظهربه قلم امین | |

حسادت ميکنم به رنگ ديوار?وقتي که اتفاقي سايش بدنت به پوستش را حس ميکند.

ميکنم?به آفتاب وقتي با نوازش آرام پوستت به گرمي ميبخشد
حسادت ميکنم به برگ گياه
وقتي در گلدان آرام گرفته و حرکت تو از کنارش او را هيجان زده و بي تاب و چرخان ميکند

وحسادت ميکنم به مادرت هم وقتي چند لحظه قبل از خواب به ياد تو لبخند ميزند و به تختت
که همه روزه به هم آغوشي شبت پريشان وبهم ريخته استو به فرش که چند تار مويت را
ميان پرزهايش نگه مي دارد و به آينه ات که هميشه و هر روز گرمي نگاهت را حس ميکند و
به کوچه ات?درختان باغچه ?چشمانت و به خودت وبه خدايت و به اين قلم که از تو نوشت

+نگاشته شده درجمعه بیست و یکم تیر 1387ساعت10:17 بعد از ظهربه قلم امین | |